Jak stosować globulki dopochwowe?

Globulki to preparaty, które są bardzo często używane w leczeniu różnych problemów intymnych, takich jak infekcje, czy suchość pochwy. Wyróżniają się przede wszystkim stosunkowo dużą skutecznością ze względu na miejscowe działanie.

Globulki dopochwowe należy stosować w różny sposób, w zależności od ich przeznaczenia oraz celu. Na przykład w przypadku środków antykoncepcyjnych, które mają taką formę, należy ich użyć zazwyczaj na 10-20 minut przed stosunkiem.

W przypadku stosowania globulek o działaniu nawilżającym lub regenerującym wykorzystuje się jedną raz na dobę.Najczęściej aplikuje się je przed snem w ciągu 10 kolejnych dni. Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby po tym okresie również nadal wykorzystywać globulki w celu podtrzymania uzyskanego efektu. W takiej sytuacji można jednak zmniejszyć dawkę leku i zazwyczaj wystarczy używanie jednej globulki raz na trzy dni. Globulki dopochwowe o działaniu regenerującym stosuje się do ustąpienia objawów. W takim przypadku dokładny termin przyjmowania leków najlepiej dokładnie ustalić z lekarzem.

Warto również zwrócić uwagę na właściwą aplikacje takich preparatów. Globulkę należy wprowadzić palcem, możliwie głęboko. Oczywiście przed stosowaniem tego typu leków należy zatroszczyć się o odpowiednią higienę – w tym celu trzeba dokładnie umyć ręce oraz zewnętrzne narządy płciowe. Zazwyczaj do globulek dołączona jest rękawiczka, którą należy wykorzystać w czasie aplikacji. Zawsze przed aplikacja należy dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do leku, która będzie zawierała szczegółowe informacje dotyczące właściwego stosowania. Zaleca się także korzystanie z wkładek higienicznych, które ochronią pościel i bieliznę przed zabrudzeniem.

W przypadku infekcji należy ściśle trzymać się zaleceń lekarza i zwrócić uwagę na odpowiednie stosowanie globulek. Dzięki temu przyniosą dobre efekty i pozwolą na szybkie pozbycie się nieprzyjemnych dolegliwości. Skuteczność leczenia zawsze trzeba potwierdzić wizytą kontrolną u ginekologa, który sprawdzi rezultaty leczenia.

Fluimucil- informacje o leku.

W przypadku ostrych lub długo trwających schorzeń układu oddechowego, w których występuje zwiększone wydzielanie gęstej i lepkiej wydzieliny, warto zastosować preparat jakim jest Fluimucil. To lek w formie tabletek musujących, zawierający substancję czynną zwaną acetylocysteiną. Pomaga ona w upłynnianiu śluzu czy wydzieliny ropnej i usunięciu jej z organizmu, co przynosi choremu znaczną ulgę.

Zastosowanie i środki ostrożności.

Lek stosuje się w przypadku ostrego zapalenie oskrzeli, przewlekłego zapalenie oskrzeli lub w przypadku zaostrzenia objawów tej choroby, a także przy rozedmie płuc i mukowiscydozie. Oczywiście, tak jak w przypadku każdego innego leku, należy zachować pewne środki ostrożności przed rozpoczęciem jego stosowania. W przypadku uczulenia na substancję czynną lub w razie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, astmy czy fenyloketonurii, leku bezwzględnie nie można stosować.

W wypadku stosowania u pacjentów unieruchomionych lub ze zmniejszona zdolnością do odkrztuszania, należy równocześnie z podawaniem leku, stosować odsysanie wydzieliny. Ostrożnie podajemy lek także pacjentom w podeszłym wieku. Ostatnia dawka powinna być podana nie później niż 4 godziny przed snem. W innym wypadku odruch odkrztuszania będzie zaburzał sen. Może to być również niebezpieczne.

Ciąża i karmienie piersią.

Co prawda, badania nie potwierdziły szkodliwego wpływu substancji leczniczej na ciążę, jednakże w czasie jej trwania należy podawać lek jedynie w przypadkach koniecznych. To samo dotyczmy przyjmowania leku podczas karmienia piersią.

Sposób podania oraz działania niepożądane.

Lek podaje się raz na dobę, rozpuszczając tabletkę w małej ilości wody i od razu wypijając. Samodzielne leczenie może trwać do 10 dni. W warunkach szpitalnych, pod ścisłą obserwacją lekarza, może zostać przedłużone nawet do kilku miesięcy.

Pośród działań niepożądanych można wymienić nudności i wymioty. Jeżeli nastąpi uczulenie w postaci pokrzywki lub skurczu oskrzeli, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem i postępować wobec jego wskazówek.

Fluimucil Muko- czym jest i jak się go stosuje?

Krótkotrwałe problemy z odkrztuszaniem wydzieliny z dróg oddechowych, to wskazanie do używania preparatu, który można nabyć w aptece bez recepty. Jednym z nich jest Fluimucil Muko, dostępny w formie granulatu, rozpuszczalnego w wodzie. Substancja czynna leku to acetylocysteina. Sprawdza się ona bardzo dobrze przy takiej dolegliwości, jak kaszel mokry. Lek można stosować u dzieci od 7 roku życia.

Dawkowanie i skutki uboczne.

Lek podaje się doustnie. W przypadku dzieci od 7 do 14 roku życia zaleca się 2 saszetki dziennie. Dorośli mogą przyjmować do 3 saszetek na dobę. Ostatni dawka lekarstwa nie może być podana później niż 4 godziny przed snem, ze względu na silne działanie wykrztuśne preparatu.
Przed zastosowaniem granulatu należy dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania. Na niej znajdziemy zarówno wskazania do podawania, jak i środki ostrożności, czy możliwe skutki uboczne. Nigdy nie należy zażywać leku, którego termin ważności upłynął.
Najczęstszymi skutkami ubocznymi mogą być nudności i wymioty. Może również wystąpić reakcja alergiczna w postaci pokrzywki i skurczu oskrzeli. W takim wypadku najlepiej jest odstawić lek i natychmiast skontaktować się z lekarzem, który pokieruje dalszym procesem leczenia. Jest to także konieczne jeżeli nastąpią inne objawy uboczne, niż te wymienione w ulotce. Lek nie obniża sprawności psychomotorycznej, więc można po jego zażyciu prowadzić pojazdy.

Przeciwwskazania i stosowanie podczas ciąży.

Leku bezwzględnie nie wolno zażywać w przypadku uczulenia na jego substancję czynną. Należy również poinformować lekarza lub farmaceutę o wrzodach żołądka lub dwunastnicy. Może to być względnym przeciwwskazaniem, podobnie jak astma oskrzelowa.
Jeżeli mamy zamiar zażywać lek podczas ciąży lub karmienia piersią, konieczne jest skonsultowaniem się z lekarzem. Co prawda badania nie wykazały szkodliwego działania lekarstwa na płód, jednakże stosowanie jakichkolwiek specyfików w ciąży jest uzasadnione tylko najwyższą koniecznością. Ze względów bezpieczeństwa warto zawsze o ostateczną decyzję należy zapytać lekarza.

Najlepsze leki na ból i gorączkę

Ból towarzyszy nam przez całe życie. Większość ludzi na niego narzeka, ale trzeba przyznać, że jest to mechanizm bardzo nam potrzebny. Gdyby nie ból, nie wiedzielibyśmy, że coś złego dzieje się z naszym organizmem i nie umielibyśmy temu zaradzić. Sygnał bólowy świadczy natomiast o tym, że musimy zwrócić uwagę na swoje zdrowie i wziąć lek przeciwbólowy, np. Codipar czy inny, który nam pomaga.

Jak postępować z bólem?

Jeżeli ból nie jest silny, to czasami warto go przeczekać. Nie ma sensu brać kolejnej tabletki dlatego, że po ćwiczeniach fizycznych czujemy zakwasy albo boli nas żołądek. W takich przypadkach ten lek po prostu nie zadziała albo jego działanie będzie znikome do tego, jaki jest nasz ból. Musimy nauczyć się rozróżniać ból, stwierdzać jakiego on jest pochodzenia i widzieć, kiedy zareagować, a kiedy po prostu odpuścić. Tabletka przeciwbólowa jest konieczna w przypadku, kiedy boli nas głowa, kiedy czujemy ból zęba lub kiedy mieliśmy jakiś uraz. W innych przypadkach jej branie jest po prostu nadgorliwością.

Jaki lek przeciwbólowy wybrać?

Na rynku jest wiele specyfików na ból. Każdy z nich ma inny skład i inną siłę działania. Z pewnością powinniśmy mieć w domu zawsze dwa leki, jeden na siły ból na przykład Codipar, inny natomiast delikatniejszy, na ból o słabym lub silnym nasileniu. Ma to naprawdę poważne przesłanki, bowiem nie ma sensu faszerować się silnym lekiem, jeśli czujemy niewielki ból. Z kolei jeśli jest on silny, to delikatny lek po prostu nie zadziała tak, jak powinien.

Składniki przeciwbólowe w lekach

Najpopularniejszymi składnikami przeciwbólowymi lekarstw są zazwyczaj kwas acetylosalicylowy, paracetamol, ibuprofen, diklofenak i naproksen. Co ciekawe każdy z tych składników działa na organizm ludzki inaczej i może być u jednych osób skuteczny, a u innych nie. Dlatego też jednej osobie pomaga Apap, a innej Codipar i kwestię tego, co jest skuteczne w naszym przypadku, musimy sprawdzić po prostu empirycznie, poprzez zastosowanie różnych leków z odmiennymi składnikami.

Domowe sposoby na przeziębienie

Przeziębienie to problem, który od czasu do czasu dotyka praktycznie każdego. Nie jest to bardzo poważna dolegliwość, ale również nie należy do przyjemnych. W jaki sposób radzić sobie z taką infekcją i zmniejszyć jej objawy?

Wiele osób zadaje sobie pytanie co na przeziębienie? Gdy pojawia się katar, kaszel, czy ból gardła warto jest sięgnąć po różne domowe sposoby, które często przynoszą bardzo dobre efekty. Na przykład do tradycyjnych metod leczenia przeziębienia należą herbatki ziołowe Za skuteczny uważa się między innymi napar z lipy. Ma on bardzo pozytywny wpływ na cały organizm oraz wykazuje działanie napotne. Dzięki silnemu poceniu organizm usuwa różne szkodliwe substancje. Lipa pomaga zasypiać, a znajdujące się niej związki łagodzą kaszel i ułatwiają wykrztuszanie.

Znanym i sprawdzonym sposobem jest ciepłe mleko z czosnkiem i miodem. Czosnek to siny, naturalny antybiotyk, który niszczy wiele drobnoustrojów odpowiedzialnych za choroby. Również miód zawiera substancje o działaniu przeciwzapalny. Chociaż smak takiej mikstury trudno jest uznać za przyjemny, jest to na pewno jeden ze skuteczniejszych domowych sposobów na przeziębienie.

W przypadku przeziębienia przyda się także gorąca kąpiel, co pozwoli na ogrzanie ciała. Ma to bardzo duże znaczenie, ponieważ wirusy odpowiedzialne za przeziębienie wolą raczej niższe temperatury. Trzeba jednak pamiętać o tym, żeby po kąpieli nie doprowadzić do wychłodzenia organizmu. Gorąca para pomoże w udrożnieniu zatok, co pozwoil złagodzić katar. Po kąpieli warto sięgnąć na przykład po gorącą herbatę z sokiem malinowym.

Domowe sposoby często okazują się bardzo skuteczne w walce z przeziębieniem lub grypą. Warto zastosować takie metody, żeby szybciej pozbyć się infekcji i wrócić do normalnego funkcjonowania. Jednocześnie jednak trzeba pamiętać, że jeśli objawy nie ulegają osłabieniu po kilku dniach należy udać się do lekarza i skorzystać z jego porady. Dzięki temu można uniknąć dalszego rozwoju choroby i niepotrzebnych komplikacji.

Co na kaszel?

Kaszel jest najczęściej objawem przeziębienia, a więc skutkiem infekcji wirusowych. To reakcja organizmu na podrażnienie dróg oddechowych, która mija wraz z przeziębieniem. Jeśli zastanawiasz się, co na kaszel pomoże w takiej sytuacji wiedz, że oprócz syropów i tabletek dostępnych w aptekach, możesz złagodzić dolegliwości przy pomocy naturalnych środków. Jakie to środki?

Herbata z miodem lub sam miód
Większość gatunków miodu doskonale wpływa na górne drogi oddechowe. Jeśli zapytasz babcię lub mamę co na kaszel, z produktów dostępnych w domu, najlepiej ci pomoże, są duże szanse na to, że usłyszysz właśnie o miodzie. Miód poprawia ogólną odporność i działa leczniczo, a w badaniach stwierdzono, że już dwie łyżeczki miodu zjedzone przed snem pozwalają ograniczyć napady kaszlu w czasie snu. Pamiętaj jedynie, by nie podawać miodu dzieciom poniżej pierwszego roku życia – dla takich maluchów miód jest niebezpieczny.

Płukanki z soli i inhalacje
Gardło warto też płukać na przykład wodą z dodatkiem soli. Takie płukanki nie tylko działają nawilżająco, ale też zmniejszają obrzęki gardła i podrażnienia. Płucz gardło przynajmniej 3 razy dziennie, a znacząco złagodzisz objawy kaszlu.
Bardzo dobrym rozwiązaniem są też inhalacje – w zależności od potrzeb możesz stosować inhalacje nawilżające (np. z roztworem soli fizjologicznej) lub inhalacje z samej wody – ona też ci pomoże, bo nawilży drogi oddechowe i rozrzedzi zalegającą w nich wydzielinę.

Rozgrzewająco i ostro
W łagodzeniu kaszlu pomogą ci też popularne kuchenne przyprawy. Bodaj najczęściej polecany jest czosnek, który nie tylko zawiera substancje o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym (ochroni cię przed przerodzeniem się infekcji wirusowej w bakteryjną), ale też zawiera olejki eteryczne ułatwiające nieco oddychanie. Podobnie działa imbir, który jest też dużo przyjemniejszy w smaku.

Pamiętaj też, że długo utrzymujący się kaszel może świadczyć o poważniejszych problemach zdrowotnych. Jeśli przeziębienie, czyli infekcja wirusowa, rozwinie się w infekcję bakteryjną, może okazać się, że nieodzowna jest antybiotykoterapia. Jeśli więc twój kaszel utrzymuje się dłużej, niż inne objawy przeziębienia – koniecznie udaj się do lekarza.

Skutki zaniedbania własnego organizmu

Ciągłe zmęczenieWspółczesne życie jest bardzo szybkie i czasami brak czasu na cokolwiek. Warto jednak zadbać, by dobę wykorzystywać w odpowiednim czasie zarówno na wypoczynek, jak i obowiązki, naukę czy pracę. Wbrew pozorom odpoczynek nie jest tylko korzystny dla mięśni, ale poprawia także pracę mózgu, który ma czas na zregenerowanie po ciężkim dniu. Funkcjonowanie w przypadku niedostatecznie wypoczętego mózgu może być mniej efektywne.

Ciągłe zmęczenie może być dla mózgu niebanalnym wysiłkiem, co skutkuje upośledzeniem niektórych czynności. Podczas, gdy mózg jest nieodpowiednio zadbany mogą wystąpić problemy z koncentracją a skupienie się na pozornie błahych sprawach może okazać się trudnością. Długotrwałe przebywanie w takim stanie dla mózgu może okazać się barierą nie do przejścia i spowodować to może upośledzenie wielu czynności życiowych. Może nie będą one widoczne na zewnątrz, jednak w organizmie człowieka mogą spowodować bardzo dużo spustoszenie. Przeważnie zmęczenie jest dobrą okazją do wniknięcia czynników chorobowych wgłąb organizmu i zachwianiu jego czynności.
Wiele poważnych chorób zaczyna się od zwykłego przemęczenia, jeśli to przemęczenie zostanie zbagatelizowane jego skutki mogą okazać się nawet tragicznie dla organizmu ludzkiego.
Zmęczenie może wpływać zarówno na sferę fizyczną, ale ma też istotne znaczenie dla psychicznego nastawienia do życia. Przemęczony człowiek jest podatniejszy na choroby cywilizacyjne, do których śmiało można zaliczyć depresję.
Zmęczenie jest niekorzystnym warunkiem, który uniemożliwia pracę w jakiejkolwiek dziedzinie. Zaburzenia depresyjne, których ciągłe zmęczenie może być powodem często prowadzi do niezbyt przemyślanych decyzji, których kulminacją może być zamknięcie się w sobie, niechęć do komunikowania się z ludźmi, ospałość oraz przede wszystkim targnięcie się na swoje życie.
Ważnym jest, aby w odpowiedni sposób dbać o swój organizm. Przede wszystkim zachowanie odpowiednich godzin snu, ponieważ podczas snu człowiek najlepiej wypoczywa i regeneruje się.

Esberitox N

Esberitox N pomaga w bardzo wielu sytuacjach. Lek jest na tyle uniwersalny, że można stosować go zarówno profilaktycznie, jak i leczniczo tj. wtedy, gdy już dojdzie do zachorowania. Skąd ten uniwersalizm?
Wynika on bezpośrednio ze specyfiki leku. Esberitox N jest lekiem immunomodulującym. Nie wpływa bezpośrednio na przebieg choroby, jest jedynie środkiem poprawiającym pracę układu odpornościowego, choć (jak się za moment przekonamy) może też aktywnie zwalczać niektóre drobnoustroje.

Jak działa Esberitox N?
Zawarte w Esberitox’ie N substancje (wyciągi z roślin) z jednej strony stymulują produkcję przeciwciał, którymi organizm zwalcza drobnoustroje chorobotwórcze, z drugiej zaś są w stanie zabijać niektóre wirusy – w tym te, które atakują organizm najczęściej (herpex simplex).
Połączone działanie wzmacniające i przeciwdrobnoustrojowe pozwala osiągnąć naprawdę dobre wyniki leczenia.

W jakich sytuacjach stosować Esberitox N?
Lek sprawdza się zarówno w profilaktyce, jak i w czasie trwania chorób.
Można się nim posłużyć w celu wzmocnienia osłabionego układu odpornościowego na skutek:
– przewlekłych chorób metabolicznych czy chorób układu sercowo – naczyniowego,
– życia w warunkach długo utrzymującego się stresu,
– starzenia się organizmu, z drugiej strony również w sytuacjach, gdy układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni wykształcony (dzieci),
– leczenia lekami blokującymi lub niszczącymi komórki układu odpornościowego,
– radioterapii,
– wycieńczenia lub osłabienia organizmu z jakichkolwiek innych powodów.

Stosowany już po zachorowaniu lek dodatkowo stymuluje organizm i wzmacnia go w walce z chorobą. Jest szczególnie polecany w sezonach zwiększonej zachorowalności na przeziębienia i grypę. Może wyraźnie zmniejszyć intensywność przebiegu choroby i przyspieszyć zarówno proces leczenia, jak i rekonwalescencji.

Esberitox N jest na tyle bezpieczny, że może być stosowany przez dłuższe okresy czasu. Jak dotąd nie stwierdzono, by wywoływał poważniejsze skutki uboczne nawet przy długotrwałym przyjmowaniu.

Typy łuszczycy

łuszczycaŁuszczyca jest dość powszechnie występującą chorobą. Jest to przewlekły, stan zapalny skóry, który najczęściej pojawia się u osób u których kończy się okres dojrzewania oraz u osób starszych. Osoby chore na łuszczycę często mylą ją ze zwykłym zapaleniem skóry.

Różnica polega tutaj na tym, że zmiany te dotyczą również głębszych warstw naskórka oraz naczyń krwionośnych. W przypadku łuszczycy komórki naskórka rogowacieją znacznie szybciej niż w przypadku zdrowej skóry, proces ten ulega również pewnym zaburzeniom. W przypadku łuszczycy zmiany skórne przyjmują kształt rumieni.

Wyróżnić można kilka rodzajów łuszczycy. Pierwszy z nich, to łuszczyca plackowata. Ten rodzaj występuje najczęściej, bo aż w osiemdziesięciu procentach przypadków zachorowań na łuszczycę. Skóra przybiera kolor czerwony i uwypukla się, następnie pokrywa się białymi, błyszczącymi łuskami. Ten typ łuszczycy pojawia się zazwyczaj na kolanach czy łokciach.

Kolejnym rodzajem jest łuszczyca kropelkowata. Jak sama nazwa wskazuje zmiany skórne przybierają postać małych kropelek koloru czerwonego. Zazwyczaj pokrywa ona tułów oraz oraz kończyny. Również w tym przypadku skóra ulega uwypukleniu. Ten rodzaj choroby dotyka zazwyczaj osoby bardzo młode.

Trzecim rodzajem jest łuszczyca odwrócona. Skóra przybiera barwę jasnoczerwoną, jest gładka i lśniąca Okolice jakie najczęściej dotyka ten rodzaj choroby to pachwiny lub wszelkie fałdy skórne.

Łuszczycą krostkową nazywamy ten rodzaj choroby, który objawia się pojawieniem krostek wypełnionych ropą. Występuje zazwyczaj u osób dorosłych. Obszar dookoła krostek ( które przybierają biały kolor) ulega zaczerwienieniu. Nie ma miejsc, w których ten rodzaj choroby występuje częściej.

Ostatni rodzaj choroby, to erytrodermia łuszczycowa. W tym wypadku choroba obejmuje całą skórę ciała, która łuszczy się, a dodatkowo procesowi towarzyszyć może ból.

Jako, że niektóre z tych zmian mogą zostać wzięte za zwykła wysypkę czy podrażnienie, jeśli tylko zaobserwujemy podobne objawy na naszej skórze powinniśmy bezzwłocznie udać się do lekarza w celu zdiagnozowania choroby.

Czym leczy się łuszczycę

Łuszczyca, to przewlekły stan zapalny skóry. Może on przyjmować wiele postaci i jest ciężki w leczeniu z powodu na powracający charakter choroby. Zachorować może osoba w każdym wieku, lecz najczęściej występuje ona u osób starszych oraz tych u których zakończył się proces dojrzewania.

Łuszczyca może być powodowana przez wiele czynników.

Po pierwsze może ona wynikać z naszej genetyki. Choć mechanizm dziedziczenia tej choroby nie został jeszcze poznany, to przyjmuje się, że jest ona chorobą dziedziczną, gdyż badane przypadki i historię chorób w rodzinach tych osób na to właśnie wskazują.

Również infekcje na jakie możemy cierpieć mają związek w występowaniem tej choroby. Odkryto, że bakterie paciorkowcowe mają szczególny związek z łuszczycą.

Dodatkowo łuszczyca może być też wywoływana przez lekarstwa jakie zażywamy, a w szczególności przez lit. Twierdzi się również, że wpływ na pojawianie się choroby może mieć stres.

W celu leczenia łuszczycy używa się środków nawilżających, które stosuje się zazwyczaj w okresach remisji choroby. W początkowych fazach, gdy choroba przyjmuje silną postać stosuje się środki keratolityczne. Ich działanie polega na usuwaniu łusek znajdujących się na chorej skórze. Najbardziej powszechnie stosowanym keratolitem jest kwas salicylowy.

W celu leczenia łuszczycy stosuję się również kortykosterydy. Są to substancje posiadające właściwości przeciwzapalne. W znaczącym stopniu spowalniają proces pojawiania się blaszek na skórze.

Do leczenia łuszczycy używa się także mocznika, który poprzez wiązanie wody w skórze, nawilża ją. Również w tym celu stosuje się emolienty. Są to środki, które tworzą na skórze barierę, która ogranicza parowanie wody ze skóry. Dzięki temu warstwa rogowa skóry pozostaje elastyczna i nawilżona.

Należy również wspomnieć o tym, że często w celu leczenia łuszczycy stosuje się witaminę D.

Warto przypomnieć, że jest to choroba przewlekła, a więc nawet, gdy wydaje nam się, że doszło już do wyleczenia, to powinniśmy jeszcze przez pewien czas stosować lekarstwa.